De Jaguar E-Type bereikte het publiek op het Autosalon van Genève in maart 1961, en het deed elke concurrent op de stand overprijsd lijken. Het kostte ongeveer £2.100, reikte de 150 mph en zag eruit als niets anders dat werd gebouwd. Enzo Ferrari, die zelden het materieel van anderen prees, noemde het naar verluidt de mooiste auto die ooit is gemaakt. Zes decennia later zit het in de permanente collectie van het Museum of Modern Art, wat aangeeft dat de E-Type altijd meer was dan vervoer.
Waarom noemde Enzo Ferrari de E-Type de mooiste auto die ooit is gemaakt?
Omdat het werd getekend door een aerodynamisch ingenieur, niet door een stylist. Malcolm Sayer kwam van de Bristol Aeroplane Company, en hij vormde de E-Type met wiskunde en windtunnellogica in plaats van de pen van een ontwerper. De lange motorkap, de ingebouwde koplampen en de traanvormige achterkant waren geen decoratie; elke curve volgde een berekening.
Sir William Lyons, die Jaguar oprichtte en een scherp oog had voor een vorm die zou verkopen, gaf het zijn goedkeuring. De lancering zelf werd legende: Jaguar's testrijder Norman Dewis reed de demonstrator, bekend onder zijn kenteken "9600 HP", in één nacht van Coventry naar Genève, zodat de stand een tweede auto voor de pers zou hebben om te proberen. De ontvangst was onmiddellijk, en de coupe overtrof auto's die drie keer zo veel kostten.
Wat maakte de E-Type zo snel voor het geld?
Een 3,8-liter XK-zes-in-lijn en een licht lichaam lieten het de 150 mph naderen voor ongeveer de helft van de prijs van een vergelijkbare Ferrari of Aston Martin. De motor leverde een opgegeven 265 pk, en zat in een monocoque tub met een tubulaire subframe die de voorvering droeg, een constructie die rechtstreeks uit de racewereld kwam.
Twee persauto's, "9600 HP" en "77 RW", werden in 1961 door Britse tijdschriften op de weg getest op ongeveer 150 mph, en het cijfer bleef aan het hele gamma plakken. In oktober 1964 vergrootte Jaguar de motor naar 4,2 liter, wat middenbereik koppel, een betere versnellingsbak en comfortabelere stoelen toevoegde zonder de silhouet te veranderen. Voor £2.097 voor de roadster onderbood de E-Type de meeste concurrenten met een ruime marge en versloeg ze hen nog steeds tot aan de horizon.
Welke Jaguar E-Type is het meest verzamelbaar?
De Series 1 3.8 roadster, en binnen die groep de vroegste "flat-floor" auto's gebouwd tot 1962. Verzamelaars prijzen de Series 1 voor zijn bedekte koplampen, slanke bumpers en schonere neus, de details die latere veiligheidsregels zouden aantasten. De eerste paar honderd auto's hadden een platte vloer en externe motorkapsloten, en die kleine kenmerken dragen nu een echte premie.
| Series | Jaar | Motor | Kenmerk | Staat bij verzamelaars |
|---|---|---|---|---|
| Series 1 | 1961–1968 | 3.8 / 4.2-zuiger | Gedekte koplampen, kleine grille | Meest gewild, vooral 3.8 met platte vloer |
| Series 1.5 | 1967–1968 | 4.2-zuiger | Open koplampen, S1-carrosserie | Onderschatte middenklasse |
| Series 2 | 1968–1971 | 4.2-zuiger | Rondom loopende bumpers, grotere grille | Praktisch, toegankelijkere instap |
| Series 3 | 1971–1975 | 5.3 V12 | Uitlopende wielkasten, lange wielbasis | Stijgend, gewaardeerd in roadster-vorm |
In totaal bouwde Jaguar voor alle vier de series ongeveer 72.500 auto's, waardoor de E-Type verzamelbaar is zonder zeldzaam te zijn. Die balans houdt een rijdend exemplaar binnen bereik, terwijl de beste auto's in waarde stijgen, net zoals de vroegste exemplaren van de Lamborghini Miura zich van de latere modellen onderscheidden.
Hoeveel is een Jaguar E-Type vandaag de dag op veilingen waard?
Een goed onderhouden Series 1 3.8 roadster wisselt doorgaans van eigenaar tussen de $150.000 en $250.000, terwijl de aluminium Lightweights voor racen enkele miljoenen dollars opbrengen. Waardes die worden bijgehouden door verzekeringsmaatschappij Hagerty voor collectievoertuigen, plaatsen concours Series 1 roadsters aan de top van het scala voor wegauto's, waarbij coupés met vast dak en Series 2-auto's aanzienlijk minder kosten (gecontroleerd juli 2026).
De herkomst verandert alles. Er werden slechts twaalf Lightweight E-Types gebouwd in 1963 en 1964, en Jaguar voltooide de zes 'ontbrekende' chassis als continuation cars in 2014, wat de reden is waarom een origineel exemplaar voor Ferrari-geld wordt verkocht. Huis zoals RM Sotheby's en Bonhams behandelen een gedocumenteerde race-E-Type op dezelfde manier als de items op onze lijst van de duurste auto's die ooit op veiling zijn verkocht, waarbij de geschiedenis zwaarder weegt dan het aantal pk.
Waar past de E-Type in de canon van stille luxe?
Het is een van de weinige auto's die net zo veel wordt verzameld omwille van zijn vorm als omwille van zijn snelheid. Het Museum of Modern Art in New York voegde een roadster uit 1963 toe aan zijn permanente designcollectie in 1996, een van de kleine handvol auto's die het museum ooit heeft geaccepteerd als designobjecten in plaats van machines. Dat ene besluit zegt waarom de E-Type naast een Ferrari 250 GTO thuishoort in elke collectie die is gebaseerd op smaak in plaats van lawaai.
De E-Type vraagt om niets luidruchtigs. Hij is snel, ingetogen en prachtig geproportioneerd, dezelfde kwaliteiten die de Mercedes-Benz 300 SLR zo bewonderd maken, en de reden waarom beeldhouwers steeds terugkeren naar zijn vorm. Antoine Dufilho's studies van gelaagde staal van auto's als deze werken precies omdat de oorspronkelijke vorm al leest als kunst dat stil staat.
Veelgestelde vragen
Is de Jaguar E-Type een goede investering? De Series 1 3.8 roadster heeft zijn waarde jarenlang behouden en verhoogd, maar de kosten voor onderhoud en restauratie zijn hoog, dus koop het best gedocumenteerde exemplaar dat je kunt vinden en beschouw elke winst als een bonus.
Hoeveel Jaguar E-Types zijn er gemaakt? Jaguar produceerde tussen 1961 en 1975 ongeveer 72.500 exemplaren verdeeld over Series 1, 2 en 3, opgesplitst tussen roadsters, coupés met vast dak en de langere 2+2.
Waarom wordt de E-Type ook wel de XK-E genoemd? Het is dezelfde auto onder een andere naam; Jaguar verkocht hem in de Verenigde Staten, haar grootste markt, als de XK-E, terwijl de rest van de wereld hem kende als de E-Type.
